eergisteren

iedere keer zie ik

de twee mannen

onder de luifel van

de artiesteningang

van t Concertgebouw.

mantels met een pelerine

in de ochtendnevel.

ik zal er wel ooit

n foto van hebben

gezien.

Mengelberg en Mahler

nog altijd...

eergisteren

vannacht gedroomd

dat ik weer

saxofoon speelde

alles deed het nog

het lukte me

behoorlijk goed

een blues uit

elkaar te trekken

jeukende vingertoppen

wakker geworden

vroeg ik me af

of ik ook

dingen hoorde

of dat ik het

alleen begreep

vanmorgen naast

een man met een boek

terechtgekomen.

nog voor de trein

het station uit was

moest hij al gniffelen:

een open doekje... -

snel gevolgd door

een schaterlach;

een lachsalvo...-

een binnenpretje.

even niets...

weer een gniffeltje;

een korte harde lach...

onophoudelijk

eenmaal in Amsterdam

was ik toch nieuwsgierig

naar de auteur...

Brusselmans

-natuurlijk.

weet alleen niet 

of t een aanbeveling is.

onder 1 van de schildjes

die rondom op de gevel van het huis-van-

terror in Budapest zijn aangebracht,

ligt een goudkleurige manchetknoop

terwijl onder andere portretjes

kleine, in krantenpapier gewikkelde

boeketjes liggen.

eergisteren

het valt me op dat

theateraffiches

vet gedrukte woorden

tonen die

de acceptatie duiden

bijv. sensationeel

grote klasse

ipv

woorden die iets

over de inhoud zeggen

bijv. wraak

lust

overspel...