eergisteren

's middags in de garderobe:

'dat is helemaal goed,' zegt

de man terwijl hij zijn vrouw

in haar jas helpt, 'precies

zoals we het hebben

achtergelaten.'

- dat is mooi - het is

prettig om iets te doen

wat niet kan worden verbeterd -

'alleen groeit het daardoor

niet meer'

- het geeft vooral rust -

om verder te komen.

eergisteren

het is warm buiten - erg warm

binnen in het museum draait de airco -

lekker om nu schilderijen te kijken.

in de hal gebeurt met veel mensen: niets.

een Franse mevrouw vraagt waar ze

haar handen kan wassen;

verderop staat 3 Duitse meisjes te wachten op

hun schoolgenoten - verveeld giechelig

kneden ze elkaars borsten;

bruusk vouwt een backpacker zijn

plattegrond voor me uit:

please - the quickest way to the

Anne Frank house.

het is zondag

eergisteren

's morgens vroeg staan er

twee opleggers die diep

in de truck leunen.

daarbij een aantal

korte mannen met

zware wenkbrauwen;

dikke armen en

nieuwe veiligheidsschoenen.

ze spreken pools

als ze harder praten verstaan

we het misschien wél.

het decor is van staal en glas.

wij gebruiken hondjes en handschoenen,

zij tillen alles met hun blote handen.

ze houden het toch zes uur met ons uit.

dan sturen ze ons weg.

vriendelijk - met een ondertoon.

eergisteren

de partituur van Berio

ligt op een kruk

op het podium.

ver van de drumkit.

Guus drentelt er omheen;

slaat het uiteindelijk open en

bestudeert met zijn neus

het notenschrift.

niet afkijken hè? lacht

Han Bennink tussen twee

hard-droge tikken op

de snare

eergisteren

ieder jaar weer:

even niet meer in staat

om in de beweging dóór

te lopen.

een hapering door schoonheid...

de Matthäus - na een uurtje-:

simpel - pulserende akkoorden.

een harmonie -

en iemand die daar

een lijn bij zingt.

de basis van alle muziek

één minuut

tijdloos:

Geduld

eergisteren

een poes vastgehouden.

hier op straat

voor't eerst sinds de

euthenasie van Menzo.

ik pakte het op en het

werd meteen rustig.

alles blijft klaarblijkelijk

bewaard.

eergisteren

ik fiets, omringd door akkers

en weilanden achter een trekker.

richting Utrecht.

ruik de warmgedraaide machine;

luister naar het heldere, trage geluid;

kijk naar het dansen op de wielen;

voel de frisse wind op m'n wangen.

de jongen op de trekker zwaait

naar een meisje in het weiland

met paarden.

ze zwaait enthousiast terug.

lente!

eergisteren

en dan nu: iedereen

met de billen boven tafel.

Bettina, de dochter van Ulrike:

hup - uit de doeken.

vader Klaus - pedofilie.

toen minder erg?

het duidt ook het verschil van tijd.

deze is blind van angst:

zolang het maar fatsoenlijk is.

het nodigt uit om flink

op te ruimen;

eergisteren

het is rustig op het cs

vanmorgen was er ook al

geen reet te beleven

terwijl je in de stad

over hoofden kan lopen.

zouden die mensen dan

allemaal met de

auto zijn gekomen.

of zijn het allemaal

logés?

eergisteren

verschoten, vormeloos spijkerjack

linkerhand een filtersigaret

rechts een fles bier.

we staan te kijken naar

de afbraak van het Palast.

ik begrijp het niet,

en: - met luider stem -

er was helemaal niets mis

met dat gebouw.

er vloeit een traan.

ik heb het idee dat hij

speciaal hiervoor naar

Berlijn gekomen is.

net als ik.