maandag 5 juli 2010

eergisteren


de wit schuimende golven die
ik nét in mun blik vang als
ik voor het graf van mijn
moeder sta...
dit is de derde achtereenvolgende
keer dat ik met de grootst
mogelijke moeite een
levend vlammetje in de
de stormlantaarn krijg.

ze vindt het heerlijk
ik weet het zeker:
zee en wind.
aangespoeld.
achtergelaten.